روز تاریک... (شب نوشت)
بسا بی گناهان هستند که بی جهت سر زنش می شوند.امام علی ع
وقتي تو نيستي مثل هميشه آخر حرفم وقتي تو نيستي هر روز بي تو (قیصر امین پور) مجری اخبار سراسری امروز اعلام کرد که خدا مرده است!!!!!!!!!!! خدایا... اگه هستی، اگه وجود داری، پس الان کجا هستی؟ داری چی کار میکنی؟ هنوز کاسه فرنی ات توی دستات هست؟ هنوز داری با عروسک های خیمه شب بازی ات حال میکنی؟ خدا... این روزها خیلی داغونه. این رو بفهم لطفا! نمیتونم بخوابم. حتی یک ثانیه. دارم روانی میشم... شدم... همین هاست که نمیگذارد دیگر بنویسم. نوشتن یک ذهن خالی میخواهد. به قولی ساده نوشتن دستهاي سفيد و چاق ميخواهد پاييز هم تمام ميشود ميرود پي كارش. اين كلاغهاي قارقاروي روي سيم تلفن رو
به روي اين پنجره هم ميروند معلوم نيست كجا، اتراق ميكنند! آخرش ما
ميمانيم و اين صداي خش خش برگهاي زرد و نارنجي كه يك زماني توي پياده رويي
همين حوالي زير پاهايمان طنازي كرده اند! دلم يكي از اين تپه هاي سبز را ميخواهد تا از همان بالا غلت بزنم تا آن
پايين و بعد شلپ فرود بيايم توي يك رودخانه اي كه ماهي هاي قرمز دارد! اول زنداني بود! روشني روز آزارش ميداد اين بيرون سرما بود در اولين مناقصه نميدانستم پس چه خوش آن قمار بازي كه بباخت هر چه بودش... نه بماند هیچش الا هوس قمار دیگر.... "حسين پناهي" وقتي ايمانمان به ابتذالي بند می شود... كوچه پس كوچه هاي شب حال من بد است! فنجان لب پريده ام روی دیوار رو به رو پرتره زنی است به غایت زیبا، آرامش چشم هایش تاملی را انتقال میدهد تا با صبر بیشتر نگاهش کنی. گردن کشیده، شانه های مرمرین و سری که این طور چرخانده، حکایت از غروری سرمست کننده دارد و پایین تر سینه ها که میرود برجستگی بگیرد، پرتره تمام میشود. مثل موجی که هرگز فرو نریزد. بابوشکا صدایم کن/ مرضیه ستوده دوست دارم دستم را روی گونه های لاغر و کمی زبرش بکشم، پوست گونه هایش را میان انگشتانم بفشارم و آن را بلند کنم، گردنش را قلقک بدهم، با مهربانی مرا پس میزند... و گاهی هم، وقتی که انتظار ندارد، بوسه گنده ای در بیخ گوشش بگذارم و ببینم که چه طور گوشش را گرفته است و انگشتش را در آن فرو میکند و تکان میدهد و در همان حال سرش را میجنباند و تظاهر میکند که خشمگین است... " چه بازی احمقانه ای" *
سلام سر تمرین بودم که این اسمس اومد. صدای ساز استاد سنتور ایران خاموش شد و در آسمانها به صدا خواهد آمد. پرویز مشکاتیان هم رفت . من خیلی شوکه ام روحش شاد و یادش گرامی.... دلم برایت تنگ می شود هم تو و هم ساز دلنشینت . تسلیت به همه اهلی هنر موسیقی.
نه هست هاي ما
چونان که بايدند
نه بايد ها...
و حرف آخرم را
با بغض مي خورم
عمري است
لبخند هاي لاغر خود را
در دل ذخيره مي کنم :
باشد براي روز مبادا !
اما
در صفحه هاي تقويم
روزي به نام روز مبادا نيست
آن روز هر چه باشد
روزي شبيه ديروز
روزي شبيه فردا
روزي درست مثل همين روزهاي ماست
اما کسي چه مي داند ؟
شايد
امروز نيز روز مبادا باشد !
نه هست هاي ما
چونانکه بايدند
نه بايد ها...
روز مبادا است !
تو اون بالا چه کاره هستی پس؟ فقط یه تماشاچی؟
:(
:(
:(
و دستهاي سفيد و چاق
پيراهن
يا حداقل دستكشي بدون پارگي
بدون زخم!
یا یک دل خوشی ساده.
اما تو که رفتی دیگر.... و من باز همان تنهایم که باید به طبقه بالای دنیا بروم.
تنهایی یک طبقه بالاتر از دنیاست...
فكر ميكردم بايد اين روزها معني بيشتري بدهند. يا آهنگي ديگر داشته باشند.
حداقل پشت لنز دوربين رنگ ديگري باشند. ولي نبودند. همه چيز به همين كدري
هست كه ميبينم!
ميشنوي؟
حراجش كرده ام!
به بهايي اندك
دلم را ميگويم!
طلسم شده!
داستانش را ميداني؟
وصيغه گذاشتم ! وصيغه اي سنگين!
به شرط چه و چه و چه بيرونش آوردم!
چشمانش را ميبست!
دنيا از پشت پلكهايش رنگين تر بود!
سياه و سفيد و خاكستري!
ارزش اش را دانستم
تنها خريدارش خودم بودم!
ميداني
هميشه اين آدمها
با ارزشترينهايت را سگ خور ميكنند!
اين بيرون
فاحشگي را مي آموزد
دستاويز شدن را
دستاويز كردن را!
حالا ديگر نميخواهمش!
ترك برداشته!
هزاران تكه است
حراجش ميكنم
اين دل هرزه را!
تنها سهمي كه گم نميشود
كم نميشود
هرز نميرود!
گلم
که این اشک ها خون بهای عمر رفته ی من است
میراث من
نه به قید قرعه
نه به حکم عرف
یک جا سند زدم همه را به حرمت چشمانت
به نام تو
مهروموم شده با آتش سیگار متبرک ملعون
....
کتیبه خوان خطوط قبایل دور
....
پس گریه کن مرا به طراوت
به دلی که می گریست
بر اسب باژگون کتاب دروغ تاریخش
و آواز می خواند ریاضیات را
...
این اشک ها خون بهای عمر رفته ی من است
میراث من
حکایت آدمی که جادوی کتاب مسخ و مسحورش کرد
بي خوابي مرا،چين هاي ملافه را،و رفتن تو را
ن
م
ي
ف
ه
م
ن
د
...
تو قصه ميگويي! از يكي بود يكي نبودش تا ته همه كلاغهايي كه به خانه نرسيدند!
من بدتر ميشوم. تب ميكنم. ميلرزم.
تو باز هم قصه ميگويي!
كاش باور ميكردي ديگر آن پسر بچه 12 ساله نيستم كه با قصه هاي آخر شب خوابهايش شكفته ميشد! حالا شب ها را بايد به واليوم بخشيد!
حواست جمع نيست، بي گدار مينوشي !
صبح شنبه
عاشق دختر همسايه ميشوم
روبان قرمزش رو هميشه كج ميبندد
موهايش اريب روي هلالي گردنش مي افتد
كيف به دست منتظر ساعتهايي ست
كه شعرهاي كودكي مرا
هجي كند
با همسالانش!
صبح يكشنبه
روزهاي تن طلايي است!
عاشق خودم ميشوم!
دنبال توجيه منطقي نباشيد
خودشيفتگي چرا نميخواهد!
صبح دوشنبه
عاشق كامنتر آخرين پست ام ميشوم
"توهم احمقانه"
تك مضرابهاي نگاهش
مرا مصولب ميسازد
صبح سه شنبه
عاشق گلفروش سر چهار راه ميشوم
نرگس هايش را
هم ريتم با نگاهش
به من ميفرشد
در ازاي لبخندي سرد!
صبح چهارشنبه
عاشق يك غريبه ميشوم!
اولين غريبه اي كه نگاهم به نگاهش گره بخورد
غريبه ها بهترين معشوقه هاي من اند!
پاي دلم را لگد نميكنند!
صبح پنج شنبه
عاشق رفتگر محله ميشوم!
عشقي عميق و نوستالوژيك!
عشقي از سر اجبار!
وقتي صداي خش خش جارويش
تمام خواب صبح ات را خراب كند
بهترين راه عاشق شدن است:
وقتي عاشق باشي
صداي خش خش
جايش را به ريتمي دلپذير ميدهد!
جمعه ها از شب آغاز ميشود!
واپسين ثانيه هاي جمعه
عاشق تو ميشوم
وقتي انگشتانمان كنار هم
روي كليدهاي سياه و سفيد پيانو ميرقصند
كليدهاي سياه من
كليدهاي سفيد تو
دونوازي هايمان همان عاشقي است!
ميبيني!
ساز از كوك در رفته ام!
هر روزم را نتي غير از تو
جلا ميدهد بانو!
حرفهای ما هنوز نا تمام تا نگاه می کنی وقت رفتن است....
وقتی آدم تنها می شود
می نشیند آن بالا
آدم ها را زیر نظر می گیرد
و این قشنگ ترین فیلمی است که تو می توانی ببینی
تنهایی یک طبقه بالاتر از دنیاست
شماره پیامک وبلاگ 09354079977
